Slider Image
Persoonlijk 11-01-2017

Van een dip naar een blije stemming.

Hoe heerlijk is het dat je soms heel snel van een dip in een blije stemming kunt raken!

Ik merkte de afgelopen dagen, misschien zelfs wel weken, dat ik echt niet lekker in mijn vel zat. Ik had/heb het niet naar mijn zin, was/ben niet zo happy met hoe het op dit moment in mijn leven loopt. Laten we zeggen dat ik het wat leeg vind, een soort van sleur waar we in terecht gekomen zijn; eten, slapen, werken, boodschappen, ander soortige huishoudelijke activiteiten en zo nu en dan familie bezoek. En dat dan in een continuïteit, een doorlopend iets. Geen uitspattingen, geen nieuwe dingen. En daar heb ik nou juist behoefte aan, iets anders, een andere invulling van tijd en eigenlijk ook ruimte.


Ik heb er alleen mee gelopen, een soort schaamte om het met Died te bespreken. Laten weten dat je ontevreden bent aan je partner is noodzakelijk maar niet altijd makkelijk. Bovendien was ik voor Died jaren en jaren gewend dingen alleen te dragen, simpel omdat ik of alleen was of een partner had die mijn behoeften niet zo interessant vond. Maar das een ander onderwerp!
Zonder Died van mijn emoties op de hoogte te brengen hebben we afgelopen zondag één van deze emoties aangepakt. Ik voelde me namelijk in ons huis niet erg fijn, kreeg meer en meer het idee dat ik het huis te groot vond en eigenlijk wel wilde verhuizen, wetend dat verhuizen echt geen optie was. Ik moest dus maar wennen aan dit huis vond ik! Hoe we die emotie hebben aangepakt?


We waren met z’n tweetjes met gevaar voor eigen leven en humeur naar de Ikea gegaan. Een plek waarvan heel weldenkend Nederland zich realiseert dat het niet de beste plek is om op zondag te komen en uitgerekend wij gingen daar naar toe. We hadden daar eerder kaarsen gekocht en ik was zo tevreden over de manier waarop die opbranden, dat ik perse die kaarsen weer wilde hebben. En ja daar moet je wat voor over hebben!


Terwijl we bij Ikea door de show rooms liepen, hadden we het over ons eigen huis, met name het bankstel. Toen we hier kwamen wonen hadden we vanwege de enorme woonkamer ook een enorm bankstel gekocht, de ruimte moest tenslotte worden opgevuld. Nu we hier ruim 2 jaar wonen komen we erachter dat wat we hebben gekocht niet heel praktisch zit, het is een bank waarop je eigenlijk moet hangen en dat is niet altijd prettig. We zouden dus een andere bank willen, maar ook de indeling wilden we wel aanpakken.
Eenmaal terug van de Ikea kwam het op om de indeling met het huidige bankstel te veranderen, dus schuiven met bank, stoel, deken kist en tv meubel, wat losse items en: klaar waren we. In eerste instantie was het even wennen geblazen, maar vrijwel direct gaf het een warm en fijn gevoel. We hebben de woonkamer compacter gemaakt en dat voelt fijn! Daarmee was dus mijn ‘huisgevoel’ opgelost, simpel maar heel effectief.


Maar daarmee was ik er nog niet. Want ik zat nog steeds met een ontevreden gevoel over mijn vrije tijd invulling. Ik wilde het niet delen, wilde het zelf oplossen. Maar inmiddels ben ik er wel achter dat iets zelf oplossen niet altijd lukt en zeker niet wanneer ik internet er bij nodig heb. Want hoe slim ik ook ben, op een goede manier googelen behoort niet altijd tot mijn kwaliteiten. Died is daar echt veel beter in (zal met zijn werk te maken hebben).


Dus vanavond de stoute schoenen aangetrokken en met hier een daar een traantje duidelijk gemaakt dat ik hulp nodig had bij het vinden van een vrije tijd invulling. En wat schetst mijn verbazing? Een half uur later hadden we wat gevonden!


Het is niet iets waar ik direct mee kan beginnen want het is een workshop die start in september, maar het is wel iets om naar uit te kijken! In september ga ik een workshop edelsmeden volgen, mijn eigen sieraad maken! Sinds ik dat heb gevonden voel ik me weer een stuk gelukkiger, dus van een dip in blije stemming!