Slider Image
Persoonlijk 11-10-2016

Trots op mezelf

Ik ben totaal niet creatief. In de afgelopen maanden hebben we twee keer een nichtje in huis gehad, die hier kwam kleien. Diederik is dan de gene met ideeën wat de meisjes zouden kunnen maken, hij heeft voorbeelden gezocht op internet of hij heeft iets in zijn hoofd. Op het moment dat zich tijdens het kleien een klein probleempje voordoet, bijvoorbeeld het verstevigen van een bodem van een bakje wat gekleid wordt, heeft Died wel een idee hoe dat op te lossen is. En ik…ik heb geen idee wat ik wil of moet of zou kunnen maken. Dat had ik al op school, ik paste daar een simpele techniek toe: ik keek de klas rond, om te zien wat mijn klasgenootjes maakten om vervolgens een idee te ‘stelen’ wat er makkelijk uit zag. maar ook in andere expressie vakken was ik een drama, zelfs in het vak Drama op de MDGO-AW. Ik heb twee linkerhanden en daarbij (zoals al eens eerder beschreven) een gebrek aan zelfvertrouwen. Ik zal mezelf dus niet zo snel opgeven voor een cursus die te maken heeft met creativiteit en handenarbeid.
Maar enige weken geleden zag ik daar ineens bij ons lokale bloemhandel een aankondiging voor een workshop herfstkansen maken. En ineens had ik daar echt zo’n zin in, het leek me zo leuk. En niet alleen dat, het leek me ook handig. Immers als ik de basis beginselen snapte voor een herfstkrans dan kon ik later ook zelfstandig een kerstkrans maken. Maar hoe leuk me die workshop ook leek, alleen gaan was geen optie, no way! Ik ken daar niemand en dat vind ik dan eng (dood eng!!) en ongezellig. Dus mijn beide schoonzusjes gevraagd, één ging al met een vriendin en de ander wilde dolgraag mee, gelukkig!
Dus gisteravond was het zo ver, de avond begon om 19:15 uur, maar omdat er weinig parkeer gelegenheid is, waren wij er al op tijd, zo tegen 19:00 uur. Er waren veel dames en het werd gezellig druk. We kregen tekst en uitleg en de nodige materialen om mee te werken. Na ruim anderhalf uur, bijna twee, waren schoonzus en ik klaar. We hebben nog een windlicht gekocht om in de krans te zetten voor een kaars en zijn richting huis gegaan. Beide tevreden over ons resultaat, maar ik was ook wel enigszins verbaasd. Eerlijk gezegd had ik van te voren gedacht dat mijn krans een totale mislukking zou worden. En Died had hetzelfde gedacht, zo bleek uit zijn verbaasde reactie over hoe mijn krans er uit zag. Het resultaat is te zien op de bij deze blog geposte foto. Ik ben trots op mezelf en op wat ik heb gemaakt en daar door weer een beetje meer zelfvertrouwen gekregen, plus zin om zelf straks in december een kerstkrans te maken.