Slider Image
14-12-2016

Kerstgeschenk van mijn werkgever.

Gister viel hij in de bus; mijn kerstpakket.

Ik kan er na al die jaren nog steeds niet aan wennen! Hij komt in de vorm van een kaart in een envelop. In die kaart vind je een webadres met inlog gegevens, een leuk verhaaltje van de directeur waar in hij kort terug blikt op het afgelopen jaar en iedereen bedankt voor de inzet. Wanneer je het webadres intikt dan verschijnt daar een site, je logt in en vervolgens komt het zelfde dankwoordje van de directeur nog eens langs. Daarna kun je klikken naar geschenken en die zijn gesorteerd op categorieën. Van apparatuur, tot outdoor/reizen, culinair, wonen naar speelgoed, persoonlijke verzorging, gereedschap en tuin en boeken. Het is aan mij als bezoeker ( en werknemer) om een keuze te maken uit al deze producten, welke wil ik als kerstgeschenk ontvangen.


Mijn werkgever biedt deze vorm van kerstgeschenken al een aardig tijdje. Ze zijn er mee begonnen nadat er binnen de organisatie geluiden te horen waren van werknemers die het traditionele kerstpakket maar niets vonden, omdat ze de helft of meer van de inhoud niet gebruikten en na verloop van maanden weggooide uit de voorraadkast.


Nu zit ik dus ieder jaar braaf online te zoeken naar een cadeautje dat ik graag wil hebben. En eerlijk gezegd zoek ik ieder jaar iets uit met de gedachte nou laat ik dit maar kiezen want eigenlijk weet ik het toch ook niet. Ik kan me dan echt een ondankbare hond voelen. Immers mijn werkgever doet moeite om al zijn werknemers tevreden te stellen, zorgt voor een diversiteit in aanbod en toch zit er niets tussen waar ik echt blij van word. Voor mensen zoals ik is er de mogelijkheid om de waarde van je geschenk te doneren aan een goed doel, ook daar heeft de werkgever aan gedacht, er zijn vaak meerdere goede doelen aangesloten, dus ook hier in voor elk wat wils. Maar ik ben een egoïst!


Ik heb het hele jaar hard gewerkt, ik heb recht op mijn kerst geschenk en ik wil dus zelf iets krijgen (bovendien steunen Died en ik al 2 uitgekozen goede doelen, dus mag ik best een beetje egoïstisch zijn, vind ik zelf;-)). Ik ben dus online aan het zoeken, aan het wikken en wegen, kies ik dit of dat. Zo zat er dit jaar een boek bij van Heel Holland Bakt winnaar Menno, een seizoen of 2 geleden geloof ik. Nu is Died soms lekker bezig met bakken, dus dacht ik ‘zal ik…..voor hem’, maar ja het is mijn geschenk, dus verder gezocht en gekeken en ineens bekroop mij een gevoel van ontevredenheid, want wat ik eigenlijk wil is gewoon heel simpel!


Je hoort de laatste tijd dat iedereen weer terug wil naar dingen van ‘vroeger’, zo vieren we kerst weer lekker knus thuis, met familie i.p.v. in één of ander resort, chique hotel of iets anders. Zelfs de supermarkten verkopen weer meer ouderwetse etenswaren dan liflafjes en gekke salade ‘dingen’ voor het kerstdiner.

Maar het ouderwetse kerstpakket dat wil maar niet terug komen! En dat is nou net wat ik wil hebben. Uit je werk naar huis rijden met een doos op je bijrijdersstoel waarvan je na jarenlange ervaring de inhoud wel kunt raden, maar toch. Thuiskomen de doos openen en dan een blikje ragout, een flesje wijn, een doosje toastjes, een blikje hertenpaté en een servetten houder vinden ( plus de troep waar ze de doos mee vullen, irritatiefaktoortje van het niveau 100). Weten dat je de inhoud vlak voor de kerst van volgend jaar regelrecht de prullenbak in mietert want de nieuwe doos is onderweg, maar ja…het hoort zo bij kerst.
Uiteindelijk heb ik ook dit jaar een geschenk gekozen, een Hamamdoek die ik zo goed kan gebruiken voor mijn 2x per jaar sauna bezoek, ik moet tenslotte wat terwijl ik verlangend terugdenk aan en hoopvol wacht op het enige echte originele kerstcadeau:

een kerstpakket!