Slider Image
Burn Out 16-09-2019

ik heb steeds meer het gevoel dat ik weer terug ben in mijn eigen lijf met mijn eigen verstand en gevoel

Terug van vakantie, het gewone leven staat weer voor de deur! Hoe anders ziet dat gewone leven er nu uit vergeleken met vorig jaar. Even als de afgelopen vakantie trouwens!

Vorig jaar stond alles in het teken van mijn Burn Out, de klachten, de acceptatie, het herstel. Zonder mijn blogs terug te hoeven lezen weet ik nog hoe onze vakantie er vorig jaar uitzag, waar we waren, hoe het was en hoe het voelde. Ik kan me nog herinneren hoe niet flexibel ik was, hoe onrustig, maar ook hoe ontzettend moe! Het niet kunnen maar zo graag willen genieten van de kleine dingen. het was niet voor mij weggelegd. Ik herinner me de moeite om te accepteren dat ik ziek was.

Zo blij om te merken dat het nu zo anders is, voor mij maar ook voor Died. Onze afgelopen vakantie heeft ook weer het een en ander van ons aanpassingsvermogen gevraagd. En daar waar ik daar vorig jaar totaal niet toe in staat was ( me aan te passen) ging dat dit jaar zoals ik dat van mezelf gewend ben. Met het gezegde; 'het is zoals het is' er het beste van maken. De tijd in de caravan, door de warmte konden we niet dat wat we wilde, maar we wisten er samen het beste van te maken. Samen een week op de hondjes van mijn zus passen, veranderde naar samen een halve week en ik alleen naar anderhalve week. Maar ook daar hebben we het beste van gemaakt. Ik durf te zeggen dat wanneer ons dit jaar was overkomen, ik nog verder zou zijn weggezakt. 

Ik merk aan heel veel dingen dat ik mijn Burn out te boven ben, tuurlijk zijn er nog dingetjes waar ik rekening mee moet houden, of waar ik aan moet werken. Zo moet ik tijd inruimen voor mezelf in mijn agenda: 1x per 2 weken een rood kruis door een dag zodat ik daar geen afspraken maak. Goed luisteren naar mijn lijf en geest hoever ik van mijn grens verwijderd ben. Herstel tijd in calculeren. "Nee" durven zeggen, niet alleen naar Died, maar naar familie, vrienden en collega's, mezelf op nummer 1 willen/kunnen en durven zetten.

Maar ik heb steeds meer het gevoel dat ik weer terug ben in mijn eigen lijf met mijn eigen verstand en gevoel. Ik ben weer in staat te schakelen, te accepteren, huilbuien behoren tot een ver verleden ( kan me de laatste dan ook echt niet herinneren) en ik heb weer voldoende energie om meerdere dingen tegelijk of achter elkaar te doen. 

Ik moet mezelf dus niet overvragen, ik moet vrije tijd voor mezelf inplannen en niet vol gas overal voor gaan, op tijd naar bed gaan en wat vaker 'nee' zeggen, maar ik kan inmiddels veel meer dan "maar" 2 dingen per dag. En ik heb ruimte voor anderen, ik kan er ook weer voor een ander zijn in plaats van me alleen maar op mij te concentreren. Ik zet grote stappen en ben voor 85% hersteld!

Vanaf 1 oktober ga ik in het werk ook weer volledig aan de slag, dan is de re-integratie periode succesvol afgesloten en ga ik weer normaal doen! :-)