Slider Image
Persoonlijk 20-11-2016

Doe wat je leuk vind, doe dat zo goed mogelijk, dan wordt het nog leuker!

Afgelopen maandag hadden Diederik en ik een crematie.

Ik weet eigenlijk niet of ik er al eerder over heb geschreven, maar de vader van ons bezoekvriendinnetje was al een paar jaar ernstig ziek. En hoewel hij al het mogelijke heeft gedaan om die ziekte niet te laten winnen, heeft hij bijna 2 weken geleden toch de strijd verloren.

Afgelopen maandag hebben we dus afscheid van hem genomen. Het was erg druk bij deze crematie en er waren een aantal sprekers tijdens de afscheidsdienst. Het viel ons op hoeveel lovende woorden er over deze man gesproken werden. Hij had veel mooie karakter eigenschappen. Nou weet ik wel dat je ‘over de doden niets dan goeds’ zegt, maar wat opviel was dat veel mensen dezelfde karakter eigenschappen benoemde. Bovendien heb ik de man ‘gekend’. Wij zeiden tegen elkaar dat het fantastisch moet zijn voor je directe nabestaanden om zulke dingen te horen en te ervaren dat zoveel mensen de overledene zullen missen.


Aan het einde van die dienst werd er een brief voorgelezen die de overledene zelf nog had geschreven. Hij richtte de brief aan zijn vrouw, kinderen, moeder en goede vrienden. In de brief ‘zei’ hij iets tegen zijn zoons wat op ons een diepe indruk heeft gemaakt. Hij gaf aan trots te zijn op ze en dat hij het leuk vond dat ze dezelfde studierichting hadden gekozen als hun vader, vervolgens gaf hij het volgende advies: ‘doe wat je leuk vind, doe dat zo goed mogelijk, dan wordt het nog leuker’.


Dat advies raakte ons, want hoe vaak doe je niet iets omdat het moet, of omdat het zo uitkomt, een soort verplichting. Hoe vaak volg je de voetsporen van een ander omdat het verwacht wordt, of blijf je hangen in een baan omdat je brood op de plank moet brengen. Hoe vaak doe je nou echt wat je leuk vind? En als je begonnen bent met wat je leuk vond, vind je het dan nog steeds leuk, of weet je niet wat je anders moet, durf je niet te onderzoeken wat je anders zou willen of kunnen omdat je bang bent voor de consequenties, of misschien zelfs wel bang voor het commentaar van anderen? Bang voor verandering, ook al is dat andere wat je leuk vind, dit is wat je kent. Je weet wat er van je verwacht wordt. Je volgt een uitgestippeld pad en uiteindelijk ga je aan het einde van je werkdag naar huis met een uitgeblust gevoel.


Natuurlijk is het voor de zoons van deze man iets makkelijker om te gaan doen wat ze leuk vinden, immers zij staan nog aan het begin, zijn net begonnen met hun studie. Hebben nog geen werkgever waar ze verwacht worden, geen hypotheek en andere vaste lasten die betaald moeten worden. Dus is het voor hen makkelijker. Maar het is voor ons die wel vaste lasten hebben, wel een werkgever, wel een gezin met hongerige kinderen niet onmogelijk! Het enige wat we nodig hebben is durf en iemand die achter ons staat om onze droom te verwezenlijken. Het leven gaat te snel voorbij om te blijven hangen in het bekende wat niet leuk is en geen voldoening schept!